De afscheidsbrief van An De bisschop, ex-directeur van Dēmos vzw

item_left

An De bisschop, ex-directeur van Demos vzw

item_right

De afscheidsbrief van An De bisschop, ex-directeur van Dēmos vzw

bart

Na vijf jaar directeur van Dēmos vzw verlaat ik met spijt in het hart een fantastisch team… Een team dat begrijpt wat het betekent om actuele maatschappelijke uitdagingen aan te pakken op verschillende niveaus tegelijkertijd en niet kiest voor de weg van de minste weerstand maar voor processen op lange termijn en duurzame effecten. Het was een voorrecht om kapitein van dit schip te zijn. Ik ben er van overtuigd dat Dēmos ook in de toekomst de woelige politieke en maatschappelijke wateren zal bevaren met evenveel slagkracht en doelgerichtheid. 

Werken aan de participatie van kansengroepen aan cultuur, jeugd en sport blijft in het huidige maatschappelijke klimaat een grote uitdaging. De sectoren beseffen ondertussen wel dat het menens is: ofwel slagen we erin om minderheden - die soms al in de meerderheid zijn - echt een stem te geven in het werkveld, ofwel zitten we binnenkort opgescheept met een torenhoge legitimiteitscrisis. Kunst, cultuur, sport en jeugdwerk worden finaal wat ze betekenen voor bepaalde groepen. De‘toeleiding naar het bestaande aanbod’ is dus niet de remedie die we nodig hebben. Wat we nodig hebben is een doorgedreven dialoog met meer verschillende mensen, vanuit meer diverse invalshoeken. Een ander, diverser aanbod en het vrijwaren van meer en meer gelijke kansen is dan het onderwerp van die dialoog. 

Eén van de hefbomen om tot een democratische omwenteling te komen is zonder twijfel het onderwijs. Ik hoop dat cultuur, jeugdwerk en sport in de toekomst meer bruggen zullen slaan naar het onderwijsveld en vice versa. Vanaf heden sta ik alvast met twee voeten in het onderwijsveld als docent kunstagogische en kunstdidactische vakken aan de School of Arts in Gent. Het vormen van jonge kunstenaars en leraren in de kunsten zie ik als het verder zetten van mijn inhoudelijke drijfveer, met in de hoofdrol de sociaal-artistieke praktijk. 

Ik zie jullie graag terug ergens in een pluche zetel in een schouwburg, of in een krakend fabriekspand waar de kunst van de muren bladert wegens geen geld voor stookolie, of nog liever op straat op 29 maart tijdens de Grote Parade van Hart boven hard! Geloven we in een politiek project waarin de mens centraal staat, solidariteit geen 'boekhoudkunde' is en verbeelding van toekomstscenario's buiten de lijntjes kleurt van economische polls en opgelegde besparingen? Ik alvast wel. 

Hartelijke groeten, 
An