WIELS/ Getuigenissen/Témoignages: sociaal-artistieke projecten

item_left

item_right

WIELS/ Getuigenissen/Témoignages: sociaal-artistieke projecten

Document
Publicaties

WIELS Centrum voor Hedendaagse Kunst, heeft een publicatie gemaakt over de sociaal-artistieke praktijken die het in de periode 2009-2013 gerealiseerd heeft: van een lichtinstallatie in de openbare ruimte, over het omvormen van een braakland tot een gedeelde tuin, tot het realiseren van een groot fresco met de kinderen van Vorst.

Hieronder het voorwoord van 'Getuigenissen/Témoignages' door Dirk Snauwaert, directeur van WIELS, en Frédérique Versaen, medewerker educatie en buurtwerking, waarin ze hun sociaal-artistiek werk kaderen.

Het centrum voor hedendaagse kunst WIELS bevindt zich in een buitengewoon en indrukwekkend gebouw van glas en beton, dat letterlijk boven een dichtbevolkte volkswijk uittorent. Gezien de context is het een ware uitdaging om van WIELS een gezellige leefplek te maken die open staat voor zijn omgeving. Maar het WIELS team gaat deze uitdaging elke dag met veel enthousiasme aan. Wijkbemiddeling is een werk van lange adem waarvoor een flinke dosis geduld, creativiteit en bescheidenheid nodig is. Er zijn meerdere manieren om hedendaagse kunst, internationale uitstraling en lokale verankering met elkaar te vervoegen: workshops en geleide bezoeken, maar ook de professionele begeleiding van laaggeschoolde jongeren. Zo wordt geleidelijk aan een sfeer van vertrouwen opgebouwd, ontstaan onverwachte samenwerkingen en wordt WIELS een plek waar zowel verzamelaars en gezinnen als kunstenaars in residentie en buurtbewoners samenvloeien. In deze afgelegen wijk met een gebrekkig imago is WIELS een symbool van dynamisme en diversiteit geworden.
Sinds zijn opening in 2007 ontwikkelde WIELS verschillende projecten met kunstenaars en buurtbewoners, onder andere in het kader van het wijkcontract Sint-Antonius. Hat waren telkens zeer intense en buitengewone avonturen waarin menselijke relaties centraal stonden. [...] Elk project getuigt duidelijk hoezeer de artistieke taal een middel is voor de individuele uitdrukking, voor emancipatie of voor de transfiguratie van de openbare ruimte. Op voorwaarde dat men de valkuilen van animatie en paternalisme weet te vermijden.