Demos is een team nomadische kenniswerkers. We volgen maatschappelijke ontwikkelingen die de cultuur-, jeugdwerk- en sportsector vormgeven en werken aan gelijkheid en participatie. We staan voor cultuur, jeugdwerk en sport die aansturen op maatschappelijke veranderingen en bouwen aan een meer open, inclusieve en democratische samenleving.
Dossier bij de praktijktafel 'Bereiken van mensen in armoede'
item_left
![](https://demos.be/sites/default/files/styles/detailpagina/public/straatmussen_mia_028.jpg?itok=ILrMJ0ke)
item_right
Dossier bij de praktijktafel 'Bereiken van mensen in armoede'
Mensen in armoede vinden, bereiken én betrekken bij een lokaal netwerk vrijetijdsparticipatie is verre van evident. Tijdens de Demos Praktijktafel op 4 februari 2010 gingen we in op de verschillende facetten van de thematiek. In plenum ging het over kwaliteitsvolle inspraakprocessen. In de werkgroepen kwamen 3 thema's aan bod: Hoe vertrekken van een goede sociale kaart? Hoe bereik je mensen in armoede in landelijke regio's? Hoe het ruimere sociaal-culturele netwerk verkennen?
Dit dossier kwam tot stand na de Demos Praktijktafel 'Hoe mensen in armoede bereiken' van 4 februari 2010.
Een van de belangrijkste argumenten voor het versterken van de participatie van mensen in armoede bij de lokale afsprakennota is hun ervaringsdeskundigheid. Mensen in armoede ervaren de diensten van drempels aan de lijve en kunnen zo aangeven waar de huidige werking misloopt of waarom sommige mensen uit de boot vallen bij het aanbod rond jeugd, cultuur en sport in een gemeente.
Essentieel in het lokale netwerk vrijetijdsparticipatie voor mensen in armoede is ‘met’ de doelgroep gaan werken in plaats van ‘voor’ de doelgroep, wat in de praktijk vaak een grondige cultuuromslag betekent. Armoedeverenigingen willen zoveel mogelijk betrokken worden bij beleidsprocessen maar geven zelf ook aan dat ze overbevraagd zijn. Maar een eenmalige consultatie in het kader van de afsprakennota kan geen dialoog genoemd worden. Hoe kunnen lokale actoren omgaan met dit spanningsveld?
Download hier de inleiding op deze praktijktafel.
Praktijktafel 1: Hoe vertrekken van een goede sociale kaart?
Er zijn tal van online mogelijkheden om een goede sociale kaart te maken voor je gemeente. Maar hoe ga je hiermee aan de slag? Hoe maak je er een netwerk van vlees en bloed van dat effectief mensen in armoede bereikt? Welke regionale organisaties (uit jeugd, cultuur en sport) kunnen interessante partners zijn voor je lokale netwerk? En hoe kunnen vrijwilligers en professionelen samenwerken met mensen in armoede te betrekken?
Download het verslag van praktijktafel 1.
Praktijktafel 2: Hoe bereik je mensen in armoede in landelijke regio's?
Armoede buiten de grootstedelijke context bestaat, maar is vaak veel minder zichtbaar uit schaamte. Landelijke regio's hebben vaak specifieke kenmerken die een eigen aanpak noodzakelijk maken voor het lokale netwerk vrijetijdsparticipatie en het bereiken van mensen in armoede. Praktijkverhaal Welzijnsschakel “De schakel” uit Puurs.
Download het verslag van praktijktafel 2
Praktijktafel 3: Hoe het ruimere sociaal-culturele netwerk verkennen?
Mensen in armoede vinden de weg niet naar het verenigingsleven. Toch zijn er een aantal praktijkvoorbeelden die inspirerend kunnen werken voor andere lokale netwerken.
Praktijkverhaal Open Kamp. Sofie Devarwaere vertelt het verhaal van de scouts van Wilsele die kansarme kinderen, jongeren en ouders bij hun werking betrekken
Download het verslag van praktijktafel 3.
Lees ook:
Een bruisend beleid, Investeren in dialoog loont. Samenwerking tussen verenigingen waar armen het woord nemen en lokale besturen onder de loep! Melissa Bosmans en Mieja Engelen
Participatie aan het Lokaal Sociaal Beleid van Groepen met Minder Gehartigde Belangen. Participatiehefboom Handvaten. Ines Keygnaert
Participatie aan het Lokaal Sociaal Beleid. Peter Sels
Over De Zulle. Participatie van Kansengroepen aan het beleid van stad Roeselare. Mieke Spruytte, Paul Meersman, Joke Deprez en Marc Vermeulen
Een interactieve rol voor armen in het armoedebeleid? Een discrepantie tussen praktijk en theorie. Danielle Dierckx